Historia języka polskiego

Języki

Witam, z tej strony Żulwik! Jako członek Kancelarii czuję się zobowiązany, aby przybliżyć wszystkim Cudzoziemcom język kraju, do którego przybyli. Język polski uznawany jest za jeden z najtrudniejszych języków świata… ciężko zaprzeczyć temu stwierdzeniu. Uważam jednak, że jego naukę należy rozpocząć od zaznajomienia się z jego pochodzeniem i historią. Zachęcam zatem do zapoznania się z poniższym wpisem, którego zadaniem jest przybliżenie Czytelnikom losów języka polskiego na przestrzeni dziejów. 

Pochodzenie
Język polski zrodził się z zachodniego wariantu języka prasłowiańskiego i należy do rodziny języków praindoeuropejskich. 

Podział
W klasyfikacji podstawowej wyróżnia się pięć okresów języka polskiego:

– przedpiśmienny 

– staropolski 

– średniopolski

– nowopolski 

– współczesny. 

W okresie staropolskim nie istniały żadne zasady gramatyczne czy też ortograficzne – będące dziś utrapieniem wielu Obcokrajowców. Pierwsze zanotowane wyrazy w języku polskim to nazwa kraju oraz imiona władców – Mieszka I i Bolesława Chrobrego. Wiele późniejszych ważnych dokumentów np. Bulla gnieźnieńska również zawierały polskie zapisy imion i nazw geograficznych. Najstarsze zdanie w języku polskim znajduje się na karcie 24. Księgi henrykowskiej i zostało zapisane w 1270 roku we Wrocławiu. 

Piętnaście lat później postanowiono język polski wprowadzić do szkół katedralnych i klasztornych. 

Najstarszy druk w języku polskim również ukazał się we Wrocławiu. W 1475 roku wydrukowano „Ojcze nasz”, „Zdrowaś Mario” oraz „Wierzę w Boga”. 

Pierwsza książka i pierwszy elementarz do nauki języka polskiego zostały wydane w Krakowie. 

Na przestrzeni wieków zmieniała się fonetyka i gramatyka języka polskiego. Obecnie używany język polski określany jest jako współczesny i (z drobnymi zmianami) obowiązuje od 1939 roku. 

Zachęcam do zapisania się na kurs i poszerzenia swojej wiedzy. 

Żulwik